گذری بر سبک ها
پس از جنگ جهانی اول اکسپریسیونیسم گرایش رایج در آلمان بود. بازماندگان گروه سوار آبیفام بیش از پیش به نظر پردازی و انتزاعی گراییدند. و در نسل جوانتر بسیار اثر گذاشتند (شاید به این سبب که کله و کاندیسکی چند سالی در بوهوس زندگی کردند) . ولی طرز نگرش و کار نقاشان گروه پل چندان تحولی نیافت.اکسپرسیونیسم در فرانسه با هنر رویا گونه شاگان نقاشیهای خشن سوتین احیا شد.
در آلمان حتی هنرمندانی چون گرش و دیکس که خواستار واقع گرایی بارزتری بودند. از کژیمایی ها و اغراق های اکسپرسیونیسم اولیه صرف نظر نکردند. جنبشهای نوپای بسیاری از کشورها نیز از اکسپرسیونیسم مایه گرفتند.
اگر نقاشان این ممالک را از نظر بگذرانیم می بینیم عموما اثرشان حامل پیامی عاطفی است. در این سبک نه تنها می توان از وان ایک و وان درگوس و دورر و رامبرانت یاد کرده بلکه می توان نمونه بسیار جالبی از این شیوه در آثار وان گوگ یافت. نقاشان جدید فرانسه از امپرسیونیسم گرفته تا سزان و گوگن و براگ و ماتیس بیشر در بند خصوصیات صوری و " فرم " بوده اند. و اثر آنان عموما از پیام عافی خالی است. بر عکس نقاشان نژاد ژرفی عموما شور درون را پیام پرده های خود ساخته اند. . . . . .
ادامه دارد
پایین تر بروید اثری از جیوکس
کار در موزه کارتون تبریز 
مربوط به کدام اتفاق میباشد ؟تسلیت
